Paprocie to jedne z najstarszych roślin na Ziemi!

Paprocie - skąd się wzięły i dlaczego są takie stare?

Paprocie pojawiły się na Ziemi ponad 350 milionów lat temu, jeszcze w dewonie i karbonie. W okresie karbońskim tworzyły ogromne lasy bagienne – to właśnie z nich w dużej mierze powstały złoża węgla kamiennego. Są więc dosłownie częścią historii planety.

Co ciekawe: paprocie nie kwitną i nie mają nasion. Rozmnażają się przez zarodniki, co czyni je czymś pośrednim między mchami a roślinami nasiennymi.

Paprocie należą do:

królestwa: rośliny (Plantae)
gromady: paprotniki (Polypodiophyta / Pteridophyta)

Jest ich ok. 10–12 tysięcy gatunków, od mikroskopijnych po prawdziwe drzewiaste giganty.

Gdzie i w jakich warunkach rosną?

Najczęściej:

• lasy wilgotne i cieniste
• tropiki (tam osiągają największe rozmiary)
• okolice strumieni, wąwozy, skały

Lubią:

• wilgotne powietrze
• glebę próchniczną, lekko kwaśną
• cień lub półcień

Niektóre są jednak twardzielami:

• rosną na skałach (paprocie naskalne)
• jako epifity na drzewach (bez pasożytowania!)
• są gatunki odporne na mróz, idealne do polskich ogrodów

Paprocie w ogrodzie:

* cieniste rabaty
* pod drzewami
* ogrody leśne i naturalistyczne
* świetne jako tło dla innych cieniolubnych roślin

Liście paproci nazywa się sporofilami lub frondami i tu zaczyna się magia ✨

Formy, które wykształciły:

* pierzaste, wielokrotnie podzielone (jak koronka)
* wachlarzowate (np. adiantum)
* całobrzegie, językowate (języcznik)
* spiralnie zwinięte młode liście – tzw. pastorały 🌀

Na spodzie liści często widać kupki zarodni – to ich „fabryki zarodników”.